• Homogenizacja osadu nadmiernego

Homogenizacja osadu nadmiernego

1.Charakterystyka procesu i zastosowanie w technologii przeróbki osadów ściekowych.

Nieodłącznym elementem procesu oczyszczania ścieków jest powstawanie osadów ściekowych. Redukowany w procesach biologicznego oczyszczania ścieków ładunek zanieczyszczeń w 70-100% przechodzi w suchą masę osadu nadmiernego. Osad nadmierny zwany również osadem wtórnym to zgodnie z normą DIN4045 osad usunięty z ciągu technologicznego oczyszczania ścieków – osadnika wtórnego, powstający w wyniku życiowych procesów mikroorganizmów biorących udział w oczyszczaniu. Osad ten stanowi zawiesina mikroorganizmów skupionych w kłaczki (skupiska zooglealne), składająca się z organizmów żywych, obumarłych i form przetrwalnikowych. Cechą charakterystyczną osadu nadmiernego jest jego znaczne uwodnienie (98-99,5%) i wysoka zawartość materii organicznej (65-75% suchej masy). Wodę zawartą w osadzie nadmiernym można ogólnie podzielić na wodę wolną, wodę półzwiązaną i związaną fizycznie, biologicznie oraz chemicznie. Wodę wolną stanowi woda usuwalna grawitacyjnie w procesach zagęszczania i odwadniania. Woda półzwiązana jest trudna do usunięcia - tworzą ją woda kapilarna występująca w mikroporach osadu i związana z cząsteczkami siłami adhezji i kohezji oraz woda uwięziona wewnątrz struktury kłaczka osadu. Wodę związaną fizycznie stanowi warstwa „błonkowa” powierzchniowo - higroskopijnie i adsorpcyjnie związanej siłami napięcia powierzchniowego wody. Woda związana biologicznie to płyny komórkowe i biokoloidy budujące mikroorganizmy. Woda związana chemicznie jest częścią przestrzennej struktury cząsteczek związków chemicznych. Wodę półzwiązaną i część wody związanej można usunąć z osadu stosując proces suszenia. Udział poszczególnych rodzajów wody w osadzie zależy od zawartości masy organicznej. Im większe stężenie masy organicznej, tym więcej wody zawartej w strukturze osadu w postaci półzwiązanej i związanej. Kłaczkowata struktura osadu nadmiernego, jej liczne pory, mikropory i kapilary oraz wysoki udział żywej masy organicznej zespolonej w kłaczki biokoloidami powoduje, że są to osady trudnoodwadnialne. ... więcej w PDF

• Wpływ Homogenizacji osadu na produkcję biogazu

Wpływ Homogenizacji osadu na produkcję biogazu

Oczyszczanie ścieków charakteryzuje się wytwarzaniem ogromnych ilości osadów ściekowych. Szczególnie dużą produkcją osadu charakteryzuje się wysokosprawne oczyszczanie usuwające w procesach biologiczno-chemicznych związki azotu i fosforu. Osady charakteryzują się wysokim uwodnieniem, dużą podatnością na zagniwanie, zawartością bakterii chorobotwórczych i jaj pasożytów oraz metali ciężkich – mogą przez to negatywnie oddziaływać na środowisko.
Stabilizacja osadów ściekowych należy do podstawowych procesów przeróbki osadów. Polega na przetworzeniu osadu w taki sposób, aby zlikwidować jego zdolność do zagniwania. Proces stabilizacji łączy się często z higienizacją osadu, czyli zmniejszeniem ilości lub likwidacją organizmów chorobotwórczych w jego masie (Poradnik Eksploatatora...; 1997). Metodą powszechnie stosowaną w dużych oczyszczalniach ścieków jest biologiczna stabilizacja beztlenowa. Podczas stabilizacji beztlenowej następują w osadzie zmiany w składzie chemicznym i właściwościach fizycznych osadu. Następuje rozkład materii organicznej, wytwarzana jest znaczna ilość biogazu, który można wykorzystać na cele energetyczne oczyszczalni.
Stosowane technologie biologicznego usuwania azotu i fosforu ze ścieków bazujące na osadzie czynnym, wykorzystują naprzemiennie strefy tlenowe i beztlenowe, powodując wytworzenie mechanizmów adaptujących mikroorganizmy osadu czynnego do przetrwania w niekorzystnych dla nich warunkach. Tak zaadaptowany osad nadmierny staje się odporny na przeróbkę w warunkach beztlenowych panujących w komorach fermentacyjnych. Obserwuje się niską efektywność procesu beztlenowej stabilizacji osadów ściekowych i małą produkcję biogazu. Dla zwiększenia podatności osadu nadmiernego na rozkład w warunkach beztlenowych konieczne jest poddanie go wstępnej obróbce przed wprowadzeniem do komór fermentacyjnych. Uzyskuje się w ten sposób zmniejszenie odporności osadu na działanie warunków beztlenowych lub też powoduje zabicie mikroorganizmów żyjących w osadzie nadmiernym. Proces obróbki ogólnie nazywany jest dezintegracją osadu i realizowany jest za pomocą różnych metod – fizycznych i chemicznych.
Spreparowany w procesie dezintegracji osad lepiej fermentuje, co w efekcie daje większy ubytek materii organicznej i produkcję biogazu. Do mechanicznych metod dezintegracji należy proces homogenizacji osadów. Niniejsze opracowanie przedstawia ocenę wpływu homogenizacji osadu nadmiernego na wzrost efektywności fermentacji metanowej prowadzonej w warunkach laboratoryjnych.. ... więcej w PDF

• Suszenie osadów ściekowych

Suszenie osadów ściekowych

1. Charakterystyka procesu suszenia
Suszenie osadów sciekowych jest procesem przeróbki przekształcajacym osad w produkt o okreslonych parametrach ułatwiajacych jego ostateczne unieszkodliwianie.
Proces suszenia pozwala na uzyskanie osadu o zawartosci suchej masy powyżej 90%
W wyniku suszenia osadów wytwarzany jest materiał, który nie stanowi zagrożenia dla zdrowia oraz nie ulega biodegradacji więcej w PDF

• Termiczne metody przerobki osadów - moda czy konieczność

Termiczne metody przerobki osadów - moda czy konieczność

1. Wstęp
Do lat siedemdziesiątych dwudziestego wieku osady ściekowe w naszym kraju traktowano marginesowo , na konferencjach naukowo- technicznych referaty dotyczące osadów zazwyczaj kończyły obrady . Na Oczyszczalniach Ścieków ciąg przeróbki osadów składał się z zagęszczaczy grawitacyjnych , komór fermentacyjnych, poletek osadowych , lagun lub osadników Imhoffa i poletek osadowych – na małych i średnich obiektach . Brak było przepisów i wytycznych dotyczących postępowania z osadami przy ich ostatecznym unieszkodliwianiu . Nie prowadzono ewidencji ilości i jakości powstających osadów . Dopiero pod koniec lat 80-tych dwudziestego wieku problematyce osadów ściekowych zaczęto poświęcać więcej uwagi i to zarówno na polu naukowym jak i w praktyce. Ciąg przeróbki osadów zaczęto traktować na równi z ciągiem oczyszczania ścieków i wyposażony został w urządzenia mechaniczne takie jak : zagęszczacze mechaniczne , wirówki , prasy filtracyjne , nowoczesne ZKF-y z ujęciem biogazu , który wykorzystywany jest do produkcji energii . więcej w PDF

• Plusy i minusy suszenia osadów ściekowych

Plusy i minusy suszenia osadów ściekowych

1. Wstęp
Do lat osiemdziesiątych ubiegłego wieku ciąg przeróbki osadów tworzyły takie procesy, jak:
zagęszczanie – w zagęszczaczach grawitacyjnych,
stabilizacja – prowadzona w osadnikach Imhoffa, otwartych lub zamkniętych wydzielonych komorach fermentacyjnych, symultanicznie w komorze osadu czynnego,
odwadnianie – na poletkach osadowych lub lagunach, sporadycznie na urządzeniach mechanicznych.
Nie prowadzono wówczas ewidencji ilości powstających osadów, ani kontroli ich ostatecznego zagospodarowania. Osady powstające w procesach oczyszczania ścieków były traktowane drugoplanowo. więcej w PDF

• Metody oceny odwadnialności osadów

Metody oceny odwadnialności osadów

1. Wstęp

Wszystkim procesom oczyszczania ścieków towarzyszy powstawanie osadów ściekowych. Współczesna wiedza nie oferuje technologii bezosadowej. Ilość i jakość osadów powstających w procesach oczyszczania ścieków zależy od rodzaju i stężeń zanieczyszczeń w ściekach surowych oraz przyjętego sposobu oczyszczania.
Osady powstające w oczyszczalni ścieków można podzielić na:
- osad wstępny – zawiesina wytrącona w osadnikach wstępnych,
- osad nadmierny – pochodzący z procesów oczyszczania biologicznego,
- osad pokoagulacyjny – z procesów oczyszczania chemicznego.
Nie ma typowych osadów ściekowych, w każdej oczyszczalni powstaje osad o odmiennych właściwościach fizyko-chemicznych. więcej w PDF

• Metoda oceny podatności osadów ściekowych do odwadniania

Metoda oceny podatności osadów ściekowych do odwadniania

1. Wstęp

Wszystkim procesom oczyszczania ścieków towarzyszy powstawanie osadów ściekowych. Współczesna wiedza nie oferuje technologii bezosadowej. Ilość i jakość osadów powstających w procesach oczyszczania ścieków zależy od rodzaju i stężeń zanieczyszczeń w ściekach surowych oraz przyjętego sposobu oczyszczania.
Osady powstające w oczyszczalni ścieków można podzielić na:
- osad wstępny – zawiesina wytrącona w osadnikach wstępnych,
- osad nadmierny – pochodzący z procesów oczyszczania biologicznego,
- osad pokoagulacyjny – z procesów oczyszczania chemicznego.
Nie ma typowych osadów ściekowych, w każdej oczyszczalni powstaje osad o odmiennych właściwościach fizyko-chemicznych. więcej w PDF

• Czynniki wpływające na charakterystyke osadu

Czynniki wpływające na charakterystyke osadu

1. Wstęp

Osady ściekowe powstają w wyniku sedymentacji zawartej w ściekach zawiesiny, składającej się z substancji mineralnych i organicznych oraz komórek przyrastąjacej masy mikroorganizmów.
Osady ściekowe są układami o złożonej strukturze oraz zróżnicowanych parametrach, zależnych od przyjętej technologii oczyszczania.
Biorąc pod uwagę charakter i miejsce powstawania w ciagu technologicznym, osady można podzielić na trzy rodzaje:
- osady wstępne
- osady z procesów biologicznego oczyszczania (osady nadmierne)
- osady z procesów chemicznego oczyszczania więcej w PDF

• Kierunki postępowania z osadami ściekowymi

Kierunki postępowania z osadami ściekowymi

1. Wstęp

Produkcja osadu w oczyszczalni zależy od zawartości w ściekach zawiesin oraz stężenia substancji organicznej. W całym procesie produkcji osadów, zależnie od przyjętej technologii oczyszczania ścieków uzyskuje się od 0,5 do 1,2 kg s.m. osadu biologicznego na 1 kg usuniętego BZT5. Należy do tego dodać osady powstałe z sedymentacji zawiesin oraz produkty chemicznego strącania, co daje w sumie ilość osadów przekraczającą 1,5 kg s.m. osadu na 1 kg usuniętego BZT5. Rozpatrując produkcję suchej masy osadu surowego można powiedzieć, że ilości osadów z osadnika wstępnego i wtórnego są porównywalne. Jedynie przy zastosowaniu strącania wstępnego występuje pod tym względem zauważalna różnica, gdyż uzyskuje się znacznie większą ilość osadu wstępnego. Osady wstępne i wtórne różnią się znacznie od siebie biorąc pod uwagę zarówno ich skład j ak i uwodnienie, które dla osadów wstępnych wynosi 93 – 98%, a dla osadów nadmiernych 98,5 – 99,7%.
Podane wartości uwodnienia dają w efekcie bardzo duże różnice w objętości osadu produkowanego w ciągu doby (osadu nadmiernego powstaje objętościowo kilkakrotnie więcej). Objętość osadu zmniejsza się po kolejnych procesach mających na celu maksymalne jego odwodnienie. Działanie takie zdeterminowane jest koniecznością minimalizowania wysokich kosztów ostatecznego unieszkodliwiania osadów. więcej w PDF

• Nowe kierunki w przeróbce osadów ściekowych.

Nowe kierunki w przeróbce osadów ściekowych.

1. Wstęp

Z roku na rok wzrasta ilość osadów ściekowych na oczyszczalniach ścieków. Ma to związek z budową sieci kanalizacyjnej oraz rozbudową i budową wielu nowych oczyszczalni ścieków. Wg. źródeł GUS na 31 grudnia 1999r w Polsce powstało ponad 2200 oczyszczalni ścieków komunalnych obsługujących 19 mln 900 tys. ludności (ok. 48%), w tym w miastach 18 647 tyś. oraz na wsiach 1254 tys. mieszkańców. Oczyszczono 1 718 240 tyś. m3 ścieków komunalnych wytwarzając ponad 359 000 Mg osadu w przeliczeniu na suchą masę osadu [1]. Krajowy Program Gospodarki Osadami przewiduje iż w 2006 roku powstanie około 460 000 Mg s.m. osadu, a w 2014 roku około 700 000 Mg s.m.. W 2014 roku przewiduje się dwukrotny przyrost suchej masy osadu w porównaniu do roku 2000. więcej w PDF

• Analiza energochłonności procesów oczyszczania ścieków dla wybranej oczyszczalni.

Analiza energochłonności procesów oczyszczania ścieków dla wybranej oczyszczalni.

1. Wstęp

owe technologie i urządzenia służące do mechanicznego oczyszczania ścieków i obróbki powstałych odpadów między innymi płukanie skratek , piasku, ultrafiltracja i dezynfekcja ścieków oczyszczonych , dezintegracja , termiczna przeróbka osadów ,hermetyzacja obiektów , s tosowanie wentylacji mechanicznej i oczyszczanie gazów posiadają wpływ na wzrost konsumpcji energii elektrycznej. Przewiduje się , że w ciągu najbliższych 10 lat zapotrzebowanie na energie elektryczną w procesach oczyszczania ścieków wzrośnie o 40 %.
W przeszłości oczyszczalnie ścieków projektowano z naciskiem na niezawodność oraz rezerwę przepustowości , na racjonalne wykorzystanie energii elektrycznej nie zwracano szczególnej uwagi. Wraz ze wzrostem zapotrzebowania na energie elektryczną , zmianami w strukturze opłat , nowym ogólnoświatowym podejściem do energii elektrycznej pojawiła się potrzeba określenia metod prowadzących do obniżenia energochłonności procesów oczyszczania ścieków . Celem poprawienia efektywności energetycznej oczyszczalni ścieków konieczna jest szczegółowa analiza konsumpcji energii elektrycznej na poszczególnych etapach procesu oczyszczania. więcej w PDF